اهمیت ریاضیات در مدیریت | شما بودید این بودجه را کجا هزینه می‌کردید؟

بنیاد فورد (Ford Foundation) که نزدیک به یک قرن است در زمینهٔ کارهای خیریه و توسعه و رفاه اجتماعی فعالیت می‌کند، در سال ۱۹۶۰ تصمیم گرفت بودجه‌ای را به توسعهٔ مدیریت در آمریکا اختصاص دهد.

به نظر شما با این بودجه چه کار کردند؟ آیا دانشگاه تازه‌ای ساختند؟ آیا هزینهٔ تحصیل دانشجویان را پرداخت کردند؟ یا به انتشار چند کتاب، سوبسید دادند؟

نه.

آن‌ها با این بودجه هزینهٔ شرکت تعدادی از اساتید مدیریت را در دوره‌های «ریاضیات پیشرفته» پرداخت کردند. چون بر این باور بودند که مدیریت بدون ریاضیات، صرفاً به حرف زدن و کلی‌گویی منتهی می‌شود.

از جمله کسانی که با بودجهٔ بنیاد فورد در آن دوره شرکت کردند، می‌توان به فیلیپ کاتلر و جری مک‌کارتی اشاره کرد.

جالب این‌جاست که فیلیپ کاتلر در آنجا ایدهٔ چهار P را از مک‌کارتی می‌شنود که او هم به نوبهٔ خود این مدل چهارگانه را از ریچارد کلوئت نقل می‌کرده است. کاتلر پس از آن، این مدل را در کتاب مدیریت بازاریابی خود مطرح می‌کند و حرف زدن از چهار P (یا پنج P و هفت P و بیست P و …) از آن زمان به بخشی از سرفصل استاندارد کلاس‌های آموزش بازاریابی تبدیل می‌شود.

خلاصه این‌که آن دوره، جدا از کمک به ارتقاء دانش اساتید مدیریت و تغییر نگرش آن‌ها، اثرات ماندگاری هم در دانش مدیریت و بازاریابی داشته است (+).

اگر به اندازهٔ کافی با داستان ۴P آشنا نیستید یا انواع مدل‌های پیشنهادی از این دست را نمی‌شناسید، می‌توانید درس آمیخته بازاریابی در متمم را بخوانید:

آمیخته بازاریابی (۴P در بازاریابی و مدل‌های مشابه آن)

#مدیریت کسب و کار

کاربرد اصلی صورتجلسه چیست؟

دین اچسون، وزیر امور خارجهٔ آمریکا در دوران ترومن، نکتهٔ مهمی را در مورد صورتجلسه بیان کرده است. او معتقد است که صورتجلسه را نمی‌نویسیم که بعداً دیگران با خواندن آن از محتوای جلسه مطلع شوند. بلکه هدف اصلی صورتجلسه این است که خودمان را در برابر خواسته‌های بعدی، مسئولیت‌های احتمالی و تبعات آن‌چه در جلسه روی داده، حفظ کنیم.

چنان‌که خودش به شکل مختصر می‌گوید: «هدف از صورتجلسه، دادن اطلاعات به خوانندهٔ صورتجلسه نیست، بلکه حفاظت از نویسندهٔ صورتجلسه است.»

شاید این حرف کمی تلخ و حتی غیراخلاقی به نظر برسد، اما هنوز افراد بسیاری معتقدند که در مذاکره، نوشتن صورتجلسه و تنظیم قرارداد، کسی موفق‌تر است که بتواند با جمله‌بندی مناسب، حداقل تعهد را داده و حداکثر تعهد را دریافت کند و امضایی که پای قرارداد از طرف مقابل می‌گیرد، به سپری محافظ برای خود او تبدیل شود.

این‌که چنین کاری غیراخلاقی است و اثربخشی جلسات و گفتگوها را کاهش می‌دهد، موضوع بحث ما نیست. اما خوب است به خاطر داشته باشیم که بسیاری از کسانی که روبه‌روی ما نشسته‌اند و از ما زیر قراردادها، صورتجلسات و فاکتورها امضا می‌گیرند، چنین نگاهی دارند.

مذاکره | گزارش نویسی

اگر نکاتی که در درس مدیریت جلسات متمم گفته شده را به خاطر ندارید، پیشنهاد می‌کنیم دوباره به این درس سر بزنید:

مدیریت جلسات

#نقل قول #مدیریت کسب و کار

 

جو بایدن یک فسیل است

یک گروه از محققان آمریکایی، فسیل یک ماهی مرکب خون‌آشام را که بیش از ۳۰۰ میلیون سال قبل زندگی می‌کرده، به افتخار جو بایدن نام‌گذاری کرده‌اند. به این شکل که نام علمی «سیلیپسی موپودی بایدنی» برای این گونه انتخاب شده است (+/+). این گروه گفته‌اند که به علت توجه ویژهٔ جو بایدن به محیط زیست با این کار از او قدردانی کرده‌اند.

لازم به ذکر است که این تنها موردی نیست که مسیر سیاستمداران با سایر حیوانات و جانوران تلاقی پیدا کرده است.

مثلاً‌ پیش از این محققان یک موجود دو-زیست را کشف کرده بودند که سر خود را دائماً زیر خاک پنهان می‌کرد تا محیط اطراف را نبیند. گروه محقق، آن موجود را با اشاره به نام ترامپ نام‌گذاری کردند: درموفیس دونالدترامپی (+).

البته که این نام‌گذاری کمی جنبهٔ تمسخر داشت و به این نکته اشاره می‌کرد که ترامپ چشم خود را به روی دنیا بسته و چالش‌های زیست‌محیطی از جمله گرمایش زمین را جدی نمی‌گیرد.

حتی تصویری هم از این دو-زیست منتشر شد و با کمی ویرایش، چیزی شبیه موی ترامپ روی سر آن دو-زیست بیچاره قرار دادند تا شباهت‌ها بیشتر شود و بهتر در خاطر مردم بماند:

البته از این موارد استثنا که بگذریم، معمولاً نام‌گذاری‌ جانوران از سر احترام انجام می‌شود.

مثلاً حدود ۱۶ جانور مختلف به احترام اوباما نام‌گذاری شده‌اند (+)؛ از یک گونهٔ عنکبوت یا یکی از انواع ماهی‌های مرجانی.

اما به نظر می‌رسد که هنوز این فرهنگ در کشور ما به عنوان شکلی از ادای احترام جا نیفتاده است. چنان‌که وقتی یک گروه از محققان، یک گونهٔ ماهی را به نام علی دایی نام‌گذاری کردند، این نام‌گذاری در رسانه‌ها با کمی شوخی و تمسخر همراه شد (+).

#طبیعت و جانداران

شبکه اجتماعی حقیقت | هیچ‌کس آن‌جا فعال نیست؛ حتی ترامپ!

ترامپ از مدت‌ها قبل، وعده داده بود که شبکهٔ اجتماعی خودش را راه‌اندازی می‌کند. او که معتقد بود در شرایطی که طالبان در توییتر حضور دارند، نباید او از توییتر اخراج شود، اکنون به این امید است که ۹۰ میلیون فالوئر توییتر خود را در جایی دیگر، یعنی شبکه اجتماعی حقیقت (Truth) گرد هم آورد.

شبکه اجتماعی حقیقت که در هفتهٔ سوم ماه فوریهٔ ۲۰۲۲ کار خود را آغاز کرد، در دو هفتهٔ اول صرفاً برای کاربران اپل در آمریکا عرضه شد. هر چند باگ‌های فراوان باعث شد که بخش بزرگی از همین گروه هدف هم نتوانند از شبکه اجتماعی Truth استفاده کنند (+/+/+).

ظاهراً ترامپ – مانند سخنران‌هایی که تا مخاطب جمع نشود صحبت را آغاز نمی‌کنند – منتظر مانده تا فالوئرهای او زیاد شوند. او فقط یک بار پیامی نوشته و گفته «منتظر رئیس‌جمهور محبوب‌تان باشید.» اما پس از آن هیچ فعالیتی نداشته است.

برخی تحلیل‌گران معتقدند که همین رفتار، یکی از علت‌های رونق نگرفتن شبکه اجتماعی حقیقت است. شبکه‌ای که مشهورترین کاربر آن یعنی ترامپ، فعلاً فقط حدود ۱۴۰ هزار فالوئر دارد.

قطعاً تعداد کم کاربران Truth به عوامل متعددی بستگی دارد. اما باز هم نباید این درس را فراموش کنیم که اگر خودمان، کاربر فعال پلتفرم یا رسانهٔ خودمان نباشیم، نباید انتظار داشته باشیم دیگران رغبت جدی به آن نشان دهند. خصوصاً این‌که بسترهای جایگزینی هم وجود دارند و ما صرفاً با یک کپی ناقص روبه‌رو هستیم.

پلتفرمی شبیه توییتر

تقریباً تمام Truth از روی توییتر کپی شده است. تفاوت‌ها بسیار جزئی است. مثلاً‌ کاربران به جای Retweet کردن حرف‌های یکدیگر، آن‌ها را Retruth می‌کنند.

ظاهراً لوگوی اپلیکیشن هم شبیه لوگوی شرکتی انگلیسی از آب درآمده است؛ شرکتی به نام Trailar که پنل‌های خورشیدی را روی کامیون‌ها نصب می‌کند. در سمت راست تصویر زیر، لوگوی شبکه اجتماعی حقیقت و در سمت چپ، لوگوی شرکت Trailar را مشاهده می‌کنید.

 

شبکه اجتماعی حقیقت

گفته می‌شود آن شرکت قصد دارد به زودی از اپلیکیشن حقیقت شکایت کند.

شبکه های اجتماعی

#تکنولوژی #شبکه های اجتماعی

 

عکس | جایی برای زندگی

راکون در ماشین

نگران نباشید.

راکون در سوراخ شیشهٔ ماشین گیر نکرده است.

این راکون – که در کانادا دیده شده – به دنبال جایی برای حفظ و پرورش فرزندان خود بوده و به نتیجه رسیده که داخل این فورد دههٔ هفتاد، مناسب‌ترین مکان است.

مهم‌ترین شکارچی راکون‌ها در کانادا گرگ‌ها هستند و این خودرو هیچ ورودی دیگری جز شیشهٔ شکسته‌اش ندارد. حفره‌ای که برای راکون مناسب و برای گرگ تنگ است.

عکس را جیسون بنتل (Jason Bantle) ثبت کرده و با مراجعه به سایت او می‌توانید کارهای دیگرش را هم ببینید.

اگر دیدن تصاویر حیوانات را دوست دارید، احتمالاً مطالب زیر از مجموعه زنگ تفریح متمم هم برایتان جذاب خواهند بود:

مجموعه عکس گرگها

مجموعه عکس حیوانات در برف

زیبای خفته – تصاویر حیوانات هنگام خواب

#طبیعت و جانداران

حل مسئله صرفاً در بلد بودن چند فرمول خلاصه نمی‌شود

شرکت جنرال موتورز از سال ۱۹۵۳ انتشار یک مجلهٔ مهندسی را آغاز کرد که تا سال‌ها هم منتشر می‌شد (+). در مقدمهٔ اولین جلدِ آن مجله، توضیح جالبی آمده بود:

مهندس‌های جوان، فکر می‌کنند برای حل مسائل مهندسی، کافی است متغیرها و اعداد را در فرمول مناسب قرار دهند؛ [ در این حالت، بیشترین توان خود را روی آموختن فرمول‌ها متمرکز می‌کنند. ]

اما در دنیای واقعی می‌آموزند که مسئله‌ها غالباً به سادگی و به شکل شفاف قابل تعریف نیستند. به همین علت، هنر اصلی در تشخیص صورت مسئله و تعریف مسئله است، و نه در دانستن فرمول‌های حل مسئله.

این تذکر قدیمی جنرال موتورز، هنوز هم بعد از حدود ۷۰ سال معنا دارد.

ما اگر واقعاً به نتیجه برسیم که مشکل کسب‌و‌کارمان قیمت گذاری است، حل مسئلهٔ قیمت‌گذاری دشوار نخواهد بود.

اگر مطمئن شویم که باشگاه مشتریان لازم داریم، طراحی و پیاده‌سازی باشگاه چندان سخت نیست.

اگر برایمان قطعی شود که باید برای برندسازی وقت بگذاریم، مدل‌های قوی و مطمئن به اندازهٔ کافی در دسترس هستند.

اما مشکل این‌جاست که مسئله‌مان را به درستی تشخیص نمی‌دهیم و اگر هم تشخیص دهیم، معمولاً نمی‌توانیم صورت مسئله را به شکل کامل تعریف کنیم.

 

حل مسئله | تعریف مسئله

#نقل قول #تصمیم گیری

فایدهٔ دغل‌کاری در ترجمه!

حنین‌ابن اسحاق عبادی، مترجم معروف عرب در قرن سوم هجری، خدمت عظیمی در انتقال علم و فلسفهٔ یونانی به جهان عرب کرده است.

اما نوشته‌اند که همین بزرگوار کلمات را درشت و با فاصله می‌نوشته است تا صفحات بیشتری را پر کند. علاوه بر این، گفته‌اند از کاغذهای ضخیم استفاده می‌کرده است تا وزن ترجمه و در نتیجه حق‌الزحمه را افزایش دهد.

به گفتهٔ ابن ابی اصیبغه همین کاغذ ضخیم، که حنین آن را به قصد دیگری انتخاب کرده بود، سبب از بین نرفتن و باقی ماندن نوشته‌های او شد.

کتاب از گوشه و کنار ترجمه – علی صلح جو

از علی صلح‌جو کتاب نکته‌های ویرایش هم در مجموعه درس‌های چالش نوشتن  متمم معرفی شده است.

#نقل قول

پیکاسو و تکنیک استتار کامیون‌های نظامی

«خیلی خوب یادم هست. اوایل جنگ بود و داشتیم با پیکاسو در بلوار راسپل راه می‌رفتیم.

یک کامیون نظامی استتار شده از آن‌جا عبور کرد.

شب بود. شنیده بودیم که کامیون‌ها را [با رنگ‌های هندسی نامنظم] استتار می‌کنند،

اما نمونه‌اش را ندیده بودیم.

پیکاسو با هیجان نگاه کرد. سپس فریاد زد: بله! کاریه که ما جا انداختیم. ببین! کوبیسم رو ببین!»

استتار نظامی

گرترود اشتاین | نقل شده در کتاب تاریخچه استتار در جنگ

توضیح: عکس تزئینی است (این کامیونی نیست که پیکاسو دید).

استتار نظامی از جمله ایده‌هایی است که انسان از طبیعت آموخته است. در یکی از زنگ تفریح‌های متمم، نمونه‌هایی از استتار حیوانات در طبیعت را مرور کرده‌ایم:

تصاویر استتار حیوانات در طبیعت

#تاریخ #نقل قول

نبرد بد است؛ حتی اگر پیروز شوی

«بدترین اتفاق در یک نبرد این است که شکست بخورید.

دومین اتفاق بد این است که پیروز شوید.»

این جمله‌ها را اولین دوک ولینگتون گفته است؛ آرتور ولزلی (+). کسی که مدتی نخست‌وزیر بریتانیا بود.

او در ادامه توضیح می‌دهد که «حتی اگر پیروز شوی، به هر حال عده‌ای از دوستانت را در جنگ از دست داده‌ای و زخمی‌های بسیاری هم پشت سرت قرار گرفته‌اند.»

اما می‌توانید ادامهٔ حرف‌های ولزلی را نادیده بگیرید. همان جملهٔ اول را بخوانید و ذهن‌تان را رها بگذارید تا آن جمله‌ها را با منطق و استدلال‌های دیگری کامل کند.

گاهی زمین زودتر از انسان‌ها زخم نبرد را از چهره‌اش پاک می‌کند. انسان‌ها اما باید هم‌چنان دردها و رنج‌های جنگ را با خود حمل کنند:

تصاویر زمین؛ بعد از جنگ جهانی اول

#تاریخ #نقل قول #سیاست

قانونی برای اجبار به استفاده «نکردن» از کلاه ایمنی

تعداد بسیار کمی از کشورهای جهان، استفاده از کلاه ایمنی را برای دوچرخه‌سواران اجباری کرده‌اند. در بیشتر کشورها، استفاده از کلاه ایمنی برای دوچرخه توصیه می‌شود. اما در صورت عدم استفاده، جریمه نخواهید شد.

اما به نظر می‌رسد استارتاپ PedalMe در انگلیس ایدهٔ متفاوتی دارد. این استارتاپ که می‌توان آن را یک اوبر (يا اسنپ یا تپسی) برای دوچرخه‌های پدالی و الکتریکی نامید،‌ استفاده از کلاه ایمنی را برای دوچرخه‌سواران خود (نه مسافر) ممنوع کرده است. چون باورشان بر این است که داشتن کلاه ایمنی می‌تواند رفتارهای پرریسک آنها را افزایش داده و جان راننده و مسافر را تهدید کند.

استفاده از کلاه ایمنی برای دوچرخه

مسئله وقتی جدی‌تر می‌شود که در نظر بگیرید بخشی از کلاه‌های ایمنی موجود در بازار اروپا چینی هستند و با وجود ادعای ایمنی، از سطح ایمنی کافی برخوردار نیستند. در این حالت، راننده عملاً با تکیه با امنیتی که اساساً وجود ندارد،‌ ریسک‌های بیشتری را پذیرفته است (+).

البته این استارتاپ ادعا می‌کند که آموزش‌های بسیار جامع و کاملی برای رانندگان خود برگزار می‌کند تا سبک رانندگی آن‌ها کم‌خطرتر باشد.

این‌که استفاده از ابزارهای ایمنی سطح ریسک‌پذیری ما را افزایش می‌دهند، ایدهٔ تازه‌ای نیست. اما نقدهای بسیاری هم بر آن وارد است و طرفداران و مخالفان فراوانی دارد.

ما در مجموعه درس‌های تصمیم گیری متمم یک بار این موضوع را در قالب اثر پلتزمن بررسی کرده‌ایم:

اثر پلتزمن

#تصمیم گیری